Manylion

Hydref 16, 2012

Bu ond y dim i mi gael siwrnai seithug y p’nawn yma. Fyddwn i ddim wedi mynd yn bell – dim ond i Gaernarfon –  ond byddai wedi bod yn niwsans ac yn dipyn o embaras, mae’n debyg.  Mi ges i lythyr yn ystod yr wythnos i ddweud fy mod yn pregethu yng nghapel Salem am 4 o’r gloch, ac yn gofyn i mi anfon yr emynau erbyn nos Wener.  Y peth cynta wnes i oedd sbio yn y dyddiadur i wneud yn saff fy mod wedi addo mynd yno, a dyna lle’r oedd enw’r capel a 4.00 o’r gloch.  Fedrwn i ddim deall pam mod i wedi addo mynd yno rhwng yr oedfa yn Rehoboth am 2.00 o’r gloch ac oedfa MOLI yn Capel Coch am 5.00.  Ond dyna fo, addewid oedd addewid, a byddai rhaid mynd.  Doedd neb adra pan ffoniais i roi’r emynau nos Wener na bore Sadwrn. Cefais well hwyl arni neithiwr, a dyna pryd y sylweddolais mai pythefnos i heddiw yr ydw i fod i bregethu yn Salem!Roeddwn wedi darllen y llythyr, ac wedi sbio yn fy llyfr, ond rywsut wnes i ddim sylweddoli mod i’n sbio ar y Sul anghywir.  Mae’r manylion yn bwysig mewn pethau fel hyn, ac mae’n rhaid rhoi sylw iddyn nhw, neu mi wnawn ni bob math o gamgymeriadau. 

Ond weithiau, mae gormod o sylw i’r manion bethau’n gallu bod yn beryglus, a dyna’n sicr oedd un o’r pethau y byddai’r Arglwydd Iesu Grist yn ei bwysleisio o hyd.  Roedd Iesu eisiau i’w ddilynwyr wneud pethau’n gywir ac yn y ffordd orau posib, wrth gwrs.  Ond yr hyn y byddai’n ei feirinadu oedd pwysleisio’r manylion lleiaf a cholli golwg ar y pethau pwysicaf.  Soniai am yr ysgrifenyddion a’r Phariseaid yn ‘talu degwm o fintys ac anis a chwmni, ond gadawsoch heibio bethau trymach y Gyfraith, cyfiawnder a thrugaredd a ffyddlondeb, yr union bethau y dylasech ofalu amdanynt, heb adael heibio’r lleill’ (Mathew 23:23).  Ac mae ei eiriau yn dal yn rhybudd i ni heddiw, rhag i ninnau fethu â gwneud y pethau mwyaf wrth roi sylw i’r pethau lleiaf.

Rhoi’r pethau cyntaf yn gyntaf, dyna fyrdwn neges Iesu.  Nid rheolau na deddfau na gorchymynion o bob math sy’n bwysig, meddai ond bod yn gywir a dangos trugaredd a bod yn ffyddlon, ac mae a wnelo’r pethau hynny â’n perthynas ni â Duw yn ogystal â phobl eraill.  Dymuniad i fod yn ufudd a ffyddlon i Dduw, ac i garu Duw sydd i nodweddu ein bywyd, a hynny wedyn yn ein gwneud yn gyfiawn a thrugarog at eraill ac yn ffyddlon i’n gilydd.  Gall y pethau hyn, medd Iesu, fynd ar goll rywsut os ydym yn cychwyn efo’r rheolau, yn arbennig os byddwn ni, fel yr ysgrifenyddion a’r Phariseaid, yn creu pob math o reolau y mae’n rhaid i ni a phawb arall eu dilyn.  Yn y bywyd o ddilyn Iesu, mae’r egwyddor yn bwysicach na’r rheol.   

Cliciwch ar ‘Gronyn’ ar ben y dudalen – rhifyn 14 Hydref, 2012

 

Advertisements

April

Hydref 16, 2012

Mewn anwybodaeth, rhaid mentro dweud rhywbeth. Mae’n anodd, os nad yn amhosibl peidio sôn heddiw am yr un digwyddiad a aeth â sylw pawb ers nos Lun, sef diflaniad yr hogan fach bum mlwydd oed, April Jones. 

Mae’n anodd gwneud hynny am fwy nag un rheswm: yr ofn ein bod rywsut yn busnesu ym mhoen dirdynnol ei theulu wrth sôn amdani mewn erthygl fel hon; yr ofn hefyd fod peidio sôn am April yn awgrymu rywsut nad ydym yn malio am eu dioddefaint a’u hartaith.

Ac mewn anwybodaeth yr ysgrifennir y geiriau hyn, a hithau’n bnawn Sadwrn, am nad ydym eto’n gwybod i sicrwydd beth sydd a ddigwyddodd.  Gwaetha’r modd, mae’n ymddangos fod yr ofnau gwaethaf a fu gan bawb ers nos Lun wedi eu cadarnhau gan fod y dyn sydd yn y ddalfa ers pnawn Mawrth newydd gael ei gyhuddo o lofruddio April.

Ers clywed gyntaf am gipio April nos Lun, yr ydym wedi dychryn nid yn unig bod y fath beth wedi digwydd, ond ei fod wedi digwydd mewn tref fechan gyfarwydd yng Nghanolbarth Cymru.  Clywsom lawer gwaith bobl yn deud am wahanol ddigwyddiadau trasig, ‘nad yw pethau fel hyn yn digwydd yn y fan yma’.  Ac am fod Machynlleth mor agos, ac mor gyfarwydd, gallwn ninnau ddeud na fyddem yn disgwyl i’r fath ddigwydd mewn lle fel hyn.  Ond ofnir bellach fod y gwaethaf wedi digwydd, a bod hanes April am atgoffa pobl Machynlleth a gwlad gyfan am flynyddoedd i ddod o’r gwaethaf y mae pechod yn gallu ei wneud.

Ond heddiw, mewn anwybodaeth, ni allwn ond gweddïo dros deulu April, ei eu ffrindiau, eu cymdogion, plant a staff Ysgol Gynradd Machynlleth, ac ardal gyfan yn eu poen a’u dychryn a’u dryswch, a’u galar.  Diolchwn am bob cymorth a gawson nhw gan ffrindiau a’r heddlu a phawb a fu’n gefn iddyn nhw’r wythnos ddiwethaf; diolchwn am barodrwydd a phenderfyniad pawb, yn wirfoddolwyr a phobl broffesiynol, i wneud popeth o fewn eu gallu i ddod o hyd i April.  Roedd y ffordd y daeth cymuned gyfan ynghyd fel un i chwilio am April ac i gynnal ei gilydd yn    dangos pobl ar eu gorau.

Gweddïwn hefyd dros y bobl sy’n ceisio gweinidogaethu yn enw Iesu Grist i’r gymuned friwedig, ac o bosib i deulu April yn uniongyrchol, dros yr wythnosau nesaf.  Gwelsom rai o’r bobl hyn ar y teledu yn ystod yr wythnos, ac mae’n siŵr y byddan nhw ac eraill yn parhau i geisio cynnig gobaith yr Efengyl i bobl sydd wedi eu clwyfo a’u dryllio.  Bydd arnynt angen nerth a gras yn stôr, a chyflwynwn hwythau ac eglwysi’r dref a’r ardal gyfagos i ofal Duw, gan weddïo y bydd Duw yn eu defnyddio fel goleuadau o gariad. 

Cliciwch ar ‘Gronyn’ ar ben y dudalen – rhifyn 07 Hydref, 2012