Y record goll

vinyl-record

‘Diwrnod y Siopau Recordio’ oedd hi ddoe, ac roedd rhaglen radio Tudur Owen yn ddwy awr o ddiddanwch ac o wrando ar hen ganeuon a gyhoeddwyd ar recordiau finyl. Dim golwg o’r un casét na CD, a dim un nodyn o unrhyw gasgliad digidol o ganeuon. Dim ond finyl, hen ganeuon cyfarwydd a llai cyfarwydd.

Cyn diwedd y rhaglen fe gofiodd Dyl Mei, un o’r cyflwynwyr, am fodolaeth yr hen flychau oedd yn galluogi pobl i recordio eu lleisiau eu hunain ar record finyl 7-modfedd. Pethau digon tebyg i’r ciosg tynnu lluniau a geir mewn siopau o hyd oedd y rhain. Doedden nhw ddim mor gyffredin â’r blychau lluniau wrth gwrs. Roedd Dyl Mei yn tybio eu bod yn eithaf cyffredin yng Nghymru ar un adeg. Wn i ddim am hynny. Dim ond unwaith y gwelais y fath ddyfais, ac nid yn y Marine Lake yn Y Rhyl nac yn Butlins Pwllheli yr oedd hynny ond ym Manceinion, yng nghanolfan adloniant Belle Vue. Nid yw honno, mwy na’r Marine Lake, yno heddiw, ond mae dau beth yn aros yn y cof o’r unig dro’r bûm i ar gyfyl y lle. Yn Belle Vue y bûm i’n chwarae Bowlio 10 gyntaf. Ar y pryd, roedd Bowlio 10 yn rhan o arlwy ‘World of Sport’ ar ITV ar bnawn Sadwrn, ond hyd y gwn i beth bynnag doedd dim modd chwarae’r gêm yr ochr hon i Glawdd Offa. Ac yn Belle Vue hefyd y gwelais ac y mentrais ddefnyddio’r ciosg recordio, a chael un o’r recordiau finyl 7-modfedd yr oedd Dyl Mei yn sôn amdanyn nhw fore ddoe.

Gwaetha’r modd, neu ddylwn i ddeud, ‘diolch byth’, dyw’r record honno ddim ar gael. Fedra’ i ddim cofio pa gân a roddwyd ar gof a chadw yn y ciosg bach y diwrnod hwnnw. A deud y gwir, fu hi ddim ar gof na chadw’n hir gan fod y record wedi ei cholli cyn cyrraedd adref. Cymwynas o’r mwyaf yw bod rhai pethau’n mynd ar goll. A chredwch fi, mae record ohonof fi’n canu yn un o’r pethau hynny. Mae hi wedi mynd, byth i ddychwelyd.

A rhan o lawenydd mawr y Cristion yw bod peth tebyg yn wir am y ffordd y mae Duw yn delio â’i bechod. Fel y dywed y proffwyd Micha yn yr Hen Destament, ‘Bydd yn tosturio wrthym eto, ac yn golchi ein camweddau, ac yn taflu ein holl bechodau i eigion y môr’ (Micha 7:19). Un o gymwynasau mawr gras Duw yw bod ein pechodau wedi eu maddau, a’u bod wedi eu taflu ymaith, byth i ddychwelyd i’n cyhuddo na’n collfarnu wedyn. Dyna ryfeddod llwyr o gofio mor euog ydym o dorri ei orchmynion ac mor deilwng ydym o gael ein gwrthod ganddo.

Oherwydd gras a chariad Duw, ac am fod yr Arglwydd Iesu wedi dioddef a marw trosom, ddaw ein pechodau fyth yn ôl o eigion y môr mawr, dwfn. Maen nhw wedi mynd am byth am fod Iesu Grist wedi eu cymryd a dwyn y gosb amdanynt yn ein lle. Ddown nhw fyth yn ôl i’n blino na’n cywilyddio na’n barnu. A diolch fyth am hynny.

Cliciwch yma www.gronyn.org/gronyn i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 17 Ebrill, 2016

 

 

Advertisements

Gadael Ymateb

Rhowch eich manylion isod neu cliciwch ar eicon i fewngofnodi:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Newid )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Newid )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Newid )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Newid )

Connecting to %s

%d bloggers like this: