‘Gair yn Gnawd’

Rhagfyr 17, 2017

img006.jpg

Diolch yn fawr iawn i bawb a weithiodd mor galed i gyflwyno’r cantawd ‘Gair yn Gnawd’ yn Capel Coch nos Sul, Rhagfyr 17.  Mae un neu ddau ar goll o’r llun gwaetha’r modd.

gyg1


Teilwng yw

Rhagfyr 17, 2017

ll

Wrth wneud paned mi oedais ennyd i ddarllen y botel lefrith a dysgu o’r newydd mai 2.272 litr ydi 4 peint. Mi deimlais beth cywilydd nad oeddwn wedi cefnogi ffermwyr Cymru gan mai Jac yr Undeb yn hytrach na’r Ddraig Goch oedd ar y botel blastig.  Ac mi ddeallais i mi ‘roi 23 ceiniog yn ôl i ffermwyr’ – pwy bynnag ydynt a lle bynnag y maent – trwy brynu’r botel.

Wyddwn i ddim beth i’w feddwl o’r nodyn am y 23 ceiniog.  Yn amlwg, roedd yr archfarchnad a werthodd y llefrith i mi’n falch o’r nodyn; mor falch nes ei osod ddwywaith ar y botel.  Ond a minnau wedi talu £1.33 am 2.272 litr, mae’n rhyfedd meddwl mai dim ond 23 ceiniog y mae’r ffermwyr yn ei dderbyn (sef 10.12 ceiniog y litr) a hithau’n costio rhwng 25 a 35 ceiniog i gynhyrchu litr o lefrith, yn dibynnu ar system a maint y fferm.  Go brin fod gan yr archfarchnad reswm dros ymffrostio!

Ond nid y pris a’m trawodd gyntaf ond geiriad y nodyn hwn am ’roi yn ôl i ffermwyr’, fel pe byddai’r ffermwyr yn elusen o ryw fath, a ninnau wrth brynu llefrith yn rhoi cildwrn iddynt. Ond dydyn ni’n dda, ni a’r archfarchnad, yn rhoi ein ceiniogau i’r ffermwyr?  Ydw i’n annheg â’r archfarchnad?  Onid yr hyn a ddisgwylir gennym yw ein bod yn talu pris teg i’r ffermwyr am eu holl waith caled yn cynhyrchu’r llefrith ar ein cyfer?  Mae byd o wahaniaeth rhwng hynny a rhoi rhywfaint o arian yn ôl iddynt. Mae’r ffermwr, fel pob gweithiwr, yn haeddu ei dâl

Dyna’r egwyddor a reolai ymateb Iesu Grist pan ofynnwyd iddo a ddylid talu treth i Gesar. Ceisio ei rwydo i roi ateb y gellid ei feirniadu amdano yr oedd y bobl a’i holodd, ond ateb gwych Iesu oedd, ‘Talwch bethau Cesar i Gesar, a phethau Duw i Dduw’ (Mathew 22:21). Roedd hyd yn oed yr Ymerawdwr meddai, yn deilwng o gael, trwy’r dreth, dâl am yr hyn yr oedd yn ei ddarparu ar gyfer pobl.  Ond nid oedd hwnnw’n deilwng o gael ei garu a’i addoli. Dim ond Duw sydd yn deilwng o hynny.

Nid yw Cristnogion yn rhoi clod a mawl i Dduw am eu bod yn meddwl ei fod yn syniad da nac am eu bod yn mwynhau gwneud hynny.  Un peth sy’n eu cymell, sef yr argyhoeddiad fod Duw’n deilwng o’r clod a’r mawl a’r diolch.  Nid gwneud cymwynas â Duw yr ydym wrth ei addoli,  Ac yn sicr, nid yw’r Arglwydd Dduw yn elusen sy’n ddibynnol arnom am barch a gwasanaeth ac ufudd-dod.

Yr ydym addoli Duw am ei fod yn gwbl deilwng o’n clod.  Yr ydym yn ei garu am ei fod yn haeddu cael ei garu.  Yr ydym yn ei wasanaethu am mai dyna sy’n iawn i ni ei wneud. Y mae’r Duw a’n carodd ac a roddodd i ni gymaint o fendithion yn deilwng o’r cyfan y medrwn ei roi iddo.  Mwy na hynny, y mae’n deilwng o gael ein calonnau.  Mae’n deilwng o gael y cyfan ydym am ei fod wedi’n caru a’n hanrhydeddu trwy roi i ni, yn ei Fab Iesu Grist, frawd a cheidwad gogoneddus.  Ac ar Ŵyl y Geni, dathlwn ddyfodiad y Mab hwnnw i’r byd, a ninnau’n gwybod ei fod yn deilwng o’r gorau a’r cyfan y medrwn ei gynnig iddo.

Cliciwch yma www.gronyn.org/gronyn i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 17 Rhagfyr, 2017