Ar ein telerau ni

‘£350miliwn i’r Gwasanaeth Iechyd bob wythnos’; ‘Cael ein gwlad yn ôl’;  dyna i chi ddau o sloganau mwyaf pleidwyr Brexit cyn y Refferendwm yn 2016.  Un arall oedd ‘Cipio rheolaeth yn ôl’. ‘Take back control’ oedd y gri. Roedd pobl Prydain, meddid, wedi blino ar griw anetholedig yr Undeb Ewropeaidd yn rheoli pob dim, ac roedd yn bryd i Brydeinwyr fedru eu rheoli eu hunain eto. 

Y drwg, o safbwynt pleidwyr Brexit, oedd bod gan y wladwriaeth Brydeinig ei ffordd ei hun o lywodraethu. Ac wedi’r holl gwyno am bobl anetholedig yr Undeb Ewropeaidd, yr eironi mawr yw mai’r bobl sydd dan y lach erbyn hyn yw ein cynrychiolwyr etholedig yn San Steffan.  ‘Cipio rheolaeth yn ôl’  oedd y nod. Fe gafwyd Refferendwm, do; ond roedd pawb yn gwybod mai cyfrifoldeb yr Aelodau Seneddol, y bobl a etholwyd, fyddai rhoi trefn ar bethau. Nhw fyddai’n gorfod mynd i’r afael â’r holl broses o drefnu gadael yr Undeb Ewropeaidd gan mai trwy ei senedd y mae’r Wladwriaeth Brydeinig yn ei rheoli ei hun. Nid trwy gyfraith y dorf neu ‘mob rule’; nid trwy’r papurau newydd na’r teledu na’r radio; nid trwy’r cyfryngau cymdeithasol ond trwy gynrychiolwyr etholedig y mae’n rhoi trefn ar bethau. Dyna’r union beth y bu miliynau yn galw amdano: cael rheoli pethau yn ein ffordd ni, a hynny trwy bobl a etholwyd. Mae gan y bobl a etholwyd wahanol safbwyntiau, a beth bynnag eich barn am Brexit, yr hyn a welir – er gwell, er gwaeth – yw trefn wleidyddol ddemocrataidd gwladwriaeth Prydain (â’i gwendidau a’i chryfderau a’i hodrwydd hynafol) ar waith. Ac mae’n gas gan gefnogwyr Brexit hynny.  Mae hyd yn oed y Prif Weinidog yn gandryll efo’i chyd-aelodau seneddol am iddynt fynnu gwneud eu gwaith. Rhyfedd o fyd. 

Gallwn ninnau fod yn fodlon â phethau nes i ni weld eu bod yn anghyfleus. Gallwn fod yn frwd o blaid pethau, ond bod hynny ar ein telerau ni ein hunain. Y mae Duw yn iawn nes i ni sylweddoli ei fod yn mynnu’r lle   cyntaf yn ein bywydau.   Mae Iesu Grist yn ddigon derbyniol nes i ni ddeall ei fod yn mynnu ein cariad a’n hufudd-dod llawn. Mae’r Eglwys yn ddigon pwysig nes i ni weld na ellir ei chyfyngu hi na’i gwaith i ryw gornel fechan o’n bywydau. Mae’r Efengyl yn dda nes i ni gael ein hargyhoeddi mai pechaduriaid sydd angen y maddeuant y mae’n ei gynnig ydym. 

Mae gennym ein syniadau ein hunain am Dduw a Christ, am yr Efengyl a’r Eglwys a phob math o bethau eraill sy’n gysylltiedig â’r Ffydd Gristnogol. Yr ydym yn gyfforddus cyhyd â bod gennym ni reolaeth dros y cyfan, a chyhyd â’n bod ni ein hunain yn cael diffinio’r cyfan a phenderfynu pa mor bwysig yw’r pethau hyn.  Ond nid yw  Duw’n ddarostyngedig i ni. Y mae ganddo ei gyfraith a’i ddisgwyliadau a’i drefn achubol. Mae’n mynnu ein bod yn derbyn hynny, ac yn ildio iddo ac yn ymddiried ynddo. 

Cliciwch yma www.gronyn.org/gronyn i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 24 Mawrth, 2019

Advertisements

Gadael Ymateb

Rhowch eich manylion isod neu cliciwch ar eicon i fewngofnodi:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Newid )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Newid )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Newid )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Newid )

Connecting to %s

%d bloggers like this: