Yn y ras

Tua’r adeg hon o’r flwyddyn yr arferid cynnal y Diwrnod Chwaraeon yn Ysgol Brynrefail.  Wyddwn i ddim ar y pryd, ond mi ddaeth yr uchafbwynt i mi yn fy mlwyddyn gyntaf pan enillais naid hir y lower juniors.   Roedd y naid o 13 troedfedd 8½ modfedd yn ‘record’ ar y pryd! Ar i wared aeth pethau wedyn, gan gychwyn yn Chwaraeon y Sir yr haf hwnnw pan ddeallais fod hogia bach ysgolion eraill Sir Gaernarfon yn neidio o leiaf droedfedd ymhellach na hynny!

Ar gae Nantporth, sef cae pêl droed Bangor erbyn hyn, yr oedd Chwaraeon y Sir bryd hynny. Os cofiaf yn iawn, fûm i ddim yno am ddwy neu dair blynedd wedi hynny, nes dyfod dydd y ‘ras fawr’, yr 800 medr i fechgyn ‘oed canol’. Roedd 800 medr (ynteu 880 llath oedd o tybed?) bron i dair gwaith o amgylch y trac ac yn fwy na digon pell i bawb arall fy ngadael ar ôl. Ac felly, er mwyn osgoi’r fath embaras, mi benderfynais redeg mor gyflym ag y gallwn o’r cychwyn cyntaf rhag bod ymhell ar ei hôl hi cyn gorffen y lap gyntaf. Er syndod mawr, roeddwn ar y blaen ar ddiwedd y lap gyntaf a’r ail, a dal ar y blaen lai na chanllath o’r llinell derfyn. Wn i ddim beth ddigwyddodd nesaf, ai cyffroi gormod, diffygio’n lân ynteu dim ond baglu, ond ar fy hyd ar lawr yr oeddwn wrth i bawb redeg heibio i mi. Diwedd ras a diwedd gyrfa.

Ond daeth ras arall, nid ar drac ond (yng ngeiriau’r emynydd J T Job) ar ’yrfa bywyd yn y byd’.  A blynyddoedd yn ddiweddarach mae’r ras honno’n parhau i mi. Rwyf wedi baglu fwy nag unwaith yn y ras hon hefyd, ond trwy nerth Duw rwy’n dal ynddi ac yn cofio geiriau’r Llythyr at yr Hebreaid: ‘Gan fod cymaint torf o dystion o’n cwmpas, gadewch i ninnau fwrw ymaith bob rhwystr, a’r pechod sy’n ein maglu mor rhwydd, a rhedeg yr yrfa sydd o’n blaen heb ddiffygio, gan gadw ein golwg ar Iesu, awdur a pherffeithydd ffydd’ (12:1-2). Mae’r geiriau hyn yn f’atgoffa o’r angen i roi heibio’r pethau sy’n fy rhwystro rhag byw i Grist, yn arbennig y pechodau amlwg yr wyf yn dueddol o’u cyflawni. Maent hefyd yn dangos yr angen i gadw fy ngolwg bob dydd ar Iesu Grist sy’n rhoi nerth a gras a ffydd i ddal ati i’w ddilyn ac i’w anrhydeddu â’m bywyd.

Mwyaf yn y byd yr arhosaf yn y ras, mwyaf ymwybodol wyf o’r ffaith fy mod yn diffygio a baglu os nad yw fy ngolwg ar Iesu Grist. Mae’r adnod yn f’annog i edrych ar Iesu ac i ddibynnu arno, yr un sy’n rhoi ffydd i mi a’r un sy’n cryfhau ac yn perffeithio’r ffydd honno. Ond nid yr adnod yn unig chwaith, gan fod yna hefyd ‘dorf o dystion’ sydd yn f’annog i ddal ati heb ddiffygio. Y dorf honno yw’r bobl a ddilynodd Grist o’m blaen. Yn eu plith y mae’r credinwyr y ceir eu hanes yn Y Beibl a Christnogion yr oesoedd â’u ffydd a’u cred. Yn eu plith hefyd y mae’r bobl dduwiol y cefais i’r fraint o’u hadnabod dros y blynyddoedd. Trwy ffydd, fe’u clywaf hwythau’n fy sicrhau o werth dal i redeg yr yrfa hon.

Cliciwch yma www.gronyn.org/gronyn i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 19 Mai, 2019

Advertisements

Gadael Ymateb

Rhowch eich manylion isod neu cliciwch ar eicon i fewngofnodi:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Newid )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Newid )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Newid )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Newid )

Connecting to %s

%d bloggers like this: