Na foed cywilydd

Rhagfyr 1, 2019

Un o ddatganiadau mwyaf cofiadwy’r Testament Newydd yw, ‘Nid oes arnaf gywilydd o’r Efengyl’ (Rhufeiniaid 1:16). Un o Gristnogion amlycaf y ganrif gyntaf, Paul, a’u dywedodd, gan egluro, ‘Oherwydd gallu Duw yw hi ar waith er iachawdwriaeth i bob un sy’n credu, yr Iddewon yn gyntaf a hefyd y Groegiaid’. O ddarllen neu glywed y geiriau mi ddywedwn innau ar unwaith, ‘Amen’. Yr Efengyl, wedi’r cyfan, yw sylfaen fy ngobaith a’m hyder. Hi yw sylwedd fy nghysur a’m llawenydd dyfnaf. Hi fu’n sail i’m pregethu dros y blynyddoedd. Hebddi, mi wn y byddai holl drywydd fy mywyd wedi bod yn wahanol. Na, nid oes arnaf gywilydd ohoni.

Nid oes arnaf gywilydd o’i mawredd: y newyddion da am allu Duw yw hi. Nid syniadau na gweithgaredd dynol yw’r Efengyl ond gweithgaredd achubol y gwir a’r unig Dduw Byw. Nid oes arnaf gywilydd o’i rhyfeddod, a hithau’n cynnig popeth y mae ‘iachawdwriaeth’ yn ei olygu: maddeuant, cymod, cysur, llawenydd, heddwch, gobaith a llawer mwy. Ac nid oes arnaf gywilydd o’i symlrwydd, a hithau’n cyhoeddi fod yr holl bethau hyn sy’n rhan o’r bywyd Cristnogol yn eiddo i bwy bynnag sy’n credu yng Nghrist. Ydi, mae’r cyfan ar ein cyfer trwy ffydd yn Iesu Grist, ac nid trwy ymarfer defodau crefyddol na chyflawni gweithredoedd moesol na meistroli gwybodaeth ddiwinyddol. Ei symlrwydd yw ei gogoniant: y mae holl fendithion gras a chariad Duw yn eiddo i bawb sy’n credu yn y Gwaredwr.

Ond weithiau, dim ond weithiau, mae symlrwydd gorchymyn ac addewid yr Efengyl yn destun cywilydd. Pan fydd rhai am gymhlethu pethau, a gwneud Cristnogaeth yn ymchwil ysbrydol a chrefyddol pob unigolyn am Dduw yn hytrach na datguddiad Duw ohono ei hunan yn ei Fab. Pan fydd eraill yn dadlau bod ein Hefengyl yn llawer rhy simplistig i bobl wybodus yr unfed ganrif ar hugain os mynnwn ddal i gredu mai’r Beibl yw sail y cyfan a gredwn am Dduw a’n perthynas ag Ef. Pan fydd rhai’n ein cyhuddo o lynu wrth ddysgeidiaeth hynafol a chyntefig am groes waedlyd a bedd gwag yn lle cofleidio syniadau a dehongliadau newydd. Pan fydd eraill yn dadlau mai peth eilradd yw ffydd (a hyd yn oed beth diystyr a pheryglus), ac mai gweithredoedd yw dechrau a diwedd y bywyd Cristnogol.

Ydi, weithiau mae’n demtasiwn i fod â chywilydd o’r Efengyl hon. Ydi hi mor syml â hyn? Oes modd ei chrynhoi mewn ychydig eiriau? Ai digon dweud, ‘Cred yn yr Arglwydd Iesu Grist, a chadwedig fyddi’ (Actau 16:31). Ydi; oes; ac ydi eto. Y mae’r Efengyl yn glir a syml: yn fwriadol felly wrth gwrs er mwyn i ni fedru gweld cariad Duw a’r hyn a wnaeth trosom yn Iesu Grist. Mae’n fwriadol felly er mwyn i bawb fedru ei chredu; hen ac ifanc, dysgedig ac annysgedig, doeth a ffôl, drwg a da. Ac os nad oes arnat gywilydd o’r Efengyl, ‘Na foed cywilydd arnat roi tystiolaeth am ein Harglwydd’ (2 Timotheus 1:8).

Cliciwch yma https://gronyn.wordpress.com/gronyn/ i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 01 Rhagfyr, 2019