Dechrau gwella

Wedi unrhyw anaf neu afiechyd, mor braf gweld pobl yn dechrau gwella.  Wedi pob ffrae ac anghydfod, mor dda gweld pobl yn llyfu clwyfau a dechrau byw’n gytûn.  Diolch am feddygon a nyrsys a phawb sy’n helpu i wella cleifion. Diolch hefyd am bawb sydd ag unrhyw beth i’w wneud â chymodi teulu a ffrindiau pan fo angen hynny.  Y fath groeso all fod i’r geiriau, ‘Mae’n bryd dechrau gwella’.  Boed gysur y meddyg neu anogaeth y cymodwr, mor werthfawr geiriau o’r fath sy’n cynnig gobaith mewn pob math o sefyllfaoedd.

Ond mewn rhai amgylchiadau, gall y geiriau hynny fod yn amddifad o gysur ac unrhyw anogaeth. Pe bai meddyg yn ymosod arnoch ac yn eich anafu’n ddrwg, pa gysur fyddai ei glywed yn dweud mewn llais melfedaidd ei bod ‘yn bryd dechrau gwella’? Pa anogaeth i gymodi a fyddai’r un geiriau o geg rhywun a fyddai newydd eich cam-drin a’ch brifo a pheri loes fawr i chi?

Mor rhwydd y daw geiriau. Ac mor ddiystyr ydynt ar adegau. Mor aml y mae geiriau’n ddiwerth am nad yw’n briodol eu dweud. Os wyf fi’n achosi loes i rywun, pa hawl sydd gennyf i ddweud wrtho fo neu hi ei bod yn bryd ‘dechrau gwella’ a rhoi’r cyfan o’r tu cefn iddynt am fy mod i eisiau hynny? Neu os wyf fi’n ffraeo efo nhw ac yn achosi pob math o bryder iddynt trwy fy ngeiriau cas, pa hawl sydd gennyf i fynnu eu bod yn anghofio’r cyfan am fy mod i wedi penderfynu ei bod yn bryd gwneud hynny?  Nid eiddo’r sawl sy’n achosi’r boen yr hawl i ddweud wrth y dioddefwr ei bod yn hen bryd meddwl am wella. Yn sicr, gwag yw pob anogaeth i eraill ‘ddechrau gwella’, heb yr un gair o ymddiheuriad iddynt nac unrhyw gydnabyddiaeth o fai.

Y mae i bopeth a ddywedwn ac a wnawn eu canlyniadau.  Mae hynny’n wir am ein pechodau. Yn aml iawn, tristwch pethau yw na fedr ein geiriau ddadwneud y canlyniadau hynny gan fod y drwg wedi ei wneud a’r loes yn aros. Hyd yn oed os ceir cymod a maddeuant, mae’n anodd lleddfu’r boen a gwella’r briw. Ac yn sicr, nid gan y sawl a gyfrannodd at y boen y mae’r gallu i wella na hyd yn oed i benderfynu pryd y dylid meddwl am wneud hynny. 

Ar bob cyfrif, ceisiwn gymod ag eraill.  Os oes arnom fai, cydnabyddwn hynny gan ymddiheuro am ba ddrwg bynnag a wnaethom. O wneud hynny, bydd gobaith i eraill faddau i ni, a gobaith hefyd am gymod a pherthynas newydd. Ond cofiwn nad oes gennym hawl i fynnu bod y bobl yr ydym ni wedi eu brifo yn medru anghofio’r cyfan a wnaethom. Nid oes botwm y medrwn ei bwyso i wared yn wyrthiol â’r creithiau a adawn ar y naill a’r llall.

Trwy ras Duw y daw cymod ag Ef ac ag eraill. Trwy ei ras y lleddfir pob gofid.  Ond trwy ei ras hefyd y daw nerth i fyw yn weddus, gyda pharch a chariad, rhag bod angen mynnu, (yng ngeiriau’r Sais) ‘Let the healing begin’.

Cliciwch yma https://gronyn.wordpress.com/gronyn/ i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 15 Rhagfyr, 2019

Gadael Ymateb

Rhowch eich manylion isod neu cliciwch ar eicon i fewngofnodi:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Newid )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Newid )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Newid )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Newid )

Connecting to %s

%d bloggers like this: