Yli heinus, Uli Hoeness

Hydref 21, 2018

Picture1.png

Gwerthodd clwb pêl droed Bayern Munich Juan Bernat i glwb Paris Saint-Germain am £13miliwn yn ystod yr haf. Ddydd Gwener, eglurodd Llywydd y clwb o’r Almaen, Uli Hoeness, iddyn nhw wneud hynny wedi i’r chwaraewr gael gêm ‘drybeilig o wael’ yn erbyn Sevilla yng Nghynghrair Pencampwyr Ewrop y tymor diwethaf.  ‘Yn y gêm honno’, meddai Hoeness, ‘ei fai o yn unig oedd i ni bron â cholli.  Y diwrnod hwnnw, mi benderfynwyd ei werthu am i ni o’i herwydd bron â cholli pob gobaith am lwyddiant yng Nghynghrair y Pencampwyr.’  Bernat druan: debyg ei fod yn falch iddo adael Bayern.

Rhyfedd oedd clywed Hoeness yn pardduo Bernat ddydd Gwener gan fod Prif Weithredwr Bayern, Karl-Heinz Rummenigge, yn yr un gynhadledd i’r wasg, wedi bygwth cyfraith ar ohebwyr chwaraeon yr Almaen sydd wedi meiddio beirniadu chwaraewyr ei dîm ers dechrau’r tymor pêl droed newydd. Yn anarferol ac annisgwyl, mae Bayern wedi dechrau’r tymor yn wael iawn ac wedi dod o’r herwydd dan lach y Wasg.  Ond mae prif  swyddogion y clwb wedi cael llond bol ar eiriau ‘difrïol a dirmygus’ y gohebwyr sydd yn eu barn hwy yn tramgwyddo yn erbyn cyfansoddiad neu ‘Gyfraith Sylfaenol’ yr Almaen trwy ymosod ar urddas dynol y peldroedwyr.

Diddorol fydd gwybod a fydd y clwb yn mynd i gyfraith ai peidio.  Diddorol hefyd fyddai gwybod sut y byddai’r llysoedd yn ymateb i’r ymdrech i erlyn gohebwyr am fynegi barn onest am safon chwarae diweddar tîm Bayern.  Nid dyna sydd o ddiddordeb i mi ar hyn o bryd fodd bynnag ond rhagrith y clwb, sydd ar y naill law yn cyhuddo’r Wasg o amharchu ei chwaraewyr ac ar y llaw arall yn bwrw sen yn gyhoeddus a digywilydd ar un o’i gyn-chwaraewyr.

Nid peth newydd yw’r rhagrith hwn, ac nid yw wedi ei gyfyngu i bwysigion cyfoethog byd pêl droed proffesiynol.  Mae’r duedd i bobl feirniadu eraill am yr union feiau y maent hwy eu hunain yn euog ohonynt yn wendid cyfarwydd heddiw, fel yn nyddiau Iesu Grist ac ym mhob oes. Y sylweddoliad hwn a wnaeth i Iesu ddweud yn y Bregeth ar y Mynydd; ‘Peidiwch â barnu, rhag ichwi gael eich barnu; oherwydd fel y byddwch chwi’n barnu y cewch chwithau eich barnu, ac â’r mesur a rowch y rhoir i chwithau. Pam yr wyt yn edrych ar y brycheuyn sydd yn llygad dy gyfaill, a thithau heb sylwi ar y trawst sydd yn dy lygad dy hun?’ (Mathew 7:1–3).

Uli Hoeness, yli heinus dy eiriau.  Ie, yli mor afiach yw beirniadu pobl eraill a thithau’n euog o’r un bai.  Sut elli di feirniadu’r gohebwyr am ladd ar eich chwaraewyr chi a thithau mor barod i wneud yr un peth i Juan Bernat?  Yli mor sâl wyt ti a ninnau pan anghofiwn y Rheol Euraidd a roddwyd i ni gan Iesu; ‘Fel y dymunwch i eraill wneud i chwi, gwnewch chwithau yr un fath iddynt hwy’ (Luc 6:31).

Cliciwch yma www.gronyn.org/gronyn i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 21 Hydref, 2018

Advertisements

Wrth eu henwau

Hydref 14, 2018

_103809776_rain2Gareth, Hannah, Idris, Jane, Kevin a Lily.  Mae rhestru’r enwau fel hyn yn f’atgoffa o ddyddiau ysgol pan fyddai’r athro neu’r athrawes yn cadw cofrestr ar ddechrau dydd.  ‘Yma, Miss’; ‘Yma, Syr’; neu ddistawrwydd os byddai’r plentyn yn absennol neu’n hwyr.  Heb gyrraedd eto mae Gareth a Hannah a’r lleill; a ddôn nhw ddim nes bydd   Deirdrie ac Erik a Freya wedi bod. Un ar y tro ydi hi yn yr ysgol arbennig hon  i blant anystywallt. Tro Callum oedd hi’r wythnos ddiwethaf, a gwnaeth hwnnw ei orau glas i greu llanast, gan achosi tirlithriad a llifogydd a llorio sawl coeden.

Dechreuwyd enwi stormydd yng ngwledydd Prydain dair blynedd yn ôl.  Mae’r enwau uchod ymhlith yr un enw ar hugain a bennwyd ar gyfer stormydd eleni a’r flwyddyn nesaf.  Yn nhrefn y wyddor, rhoir enw i bob storm yn ei thro gan ddefnyddio enwau bechgyn a merched bob yn ail. Deirdrie fydd y nesaf.  A gwyliwch!  Os cawn aeaf neilltuol o galed, mi ddaw Tristan a Wyn hefyd; digon i ddychryn unrhyw un!  Tybed ydi rhieni wedi dechrau craffu ar restr y stormydd er mwyn osgoi rhoi ‘enw storm’ i’w babi bach newydd?

Rhoddir enw i storm er mwyn tynnu sylw ati a chreu ymwybyddiaeth o’r difrod y gall ei achosi.  Mae personoli stormydd yn ei gwneud yn haws i ni rybuddio pobl rhagddynt.  Rywsut, mae Callum a Peggy a Ross yn medru codi mwy o ddychryn na rhif neu ddyddiad.

Ond nid pob storm sy’n cael enw; dim ond y rhai y disgwylir iddyn nhw wneud difrod mawr a gaiff y fraint. Mi ddaw eleni eto stormydd na fydd yn ddigon pwysig na chryf i gael enw. Druan ohonyn nhw.  Mi fyddan nhw wedi chwythu a glawio eu gorau, ond fydd eu holl ymdrech ddim yn ddigon i haeddu iddyn nhw enw.

Darlun gwahanol iawn a geir o Iesu’r Bugail Da yn y Beibl: ‘Mae’r defaid yn clywed ei lais, ac yntau’n galw ei  ddefaid ei hun wrth eu henwau ac yn eu harwain hwy allan’ (Ioan 10:3).  Mae’r Bugail Da’n adnabod pob un o’i ddefaid wrth eu henwau: nid y cryfaf a’r iachaf yn unig; nid hyd yn oed y mwyaf trafferthus yn unig. Yr un peth a ddywed Duw ei hun: ‘Paid ag ofni, oherwydd gwaredaf di; galwaf ar dy enw; eiddof fi ydwyt’ (Eseia 43:1).

Nid y gorau na’r gwaethaf ohonom yn unig y mae Duw yn eu hadnabod a’u caru, ond pob un ohonom sy’n credu ynddo ac yn adnabod llais y Bugail Da.  Y mae i bob un o’i blant eu lle yn ei deyrnas trwy ras Duw a thrwy ffydd yn ei Fab Iesu Grist. Nid y cryfaf ei ffydd, ond pob un sy’n credu.  Nid y mwyaf tanbaid ei dystiolaeth, ond pob un sy’n cyffesu Iesu Grist yn Arglwydd.  Nid y mwyaf dylanwadol ei waith, ond pob un sy’n ymddiried yng ngwaith Iesu Grist drostyn nhw ar Galfaria.  Nid oes yr un ohonom yn rhy fychan a distadl yng ngolwg yr Arglwydd.  Y mae i bob un o’i blant, trwy drugaredd, le yng nghalon ac yn nheyrnas Duw.

Cliciwch yma www.gronyn.org/gronyn i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 14 Hydref, 2018


Y Parchg Gwynn Williams

Hydref 7, 2018

gwyn williams076

Wythnos i heddiw, bu farw’r Parchedig Gwynn Williams, Caerdydd.  Bu Gwynn yn dioddef o’r cancr ers bron i dair blynedd. Y diwrnod y clywais am ei farwolaeth, digwyddais ddarllen erthygl yn rhifyn diweddaraf Y Faner Newydd sy’n sôn am ei frwydr yn     erbyn yr afiechyd creulon.

Mae’n bosibl fod Gwynn Williams yn ddieithr i lawer yn yr ardal hon gan mai yn Port Talbot a Chaerdydd y bu’n gweinidogaethu.  Ond teithiodd i bob cwr o’r wlad i bregethu ac annerch mewn gwyliau a chynadleddau. Cefais y fraint o’i glywed lawer gwaith.  Ond er mor gyfoethog y pregethu ac er mor eglur y cymhwyso ar bob achlysur, yr hyn a gofiaf yn fwy na dim yw’r tro cyntaf erioed i mi ei glywed, bron i 45 o flynyddoedd yn ôl erbyn hyn. Mi wnes i gyfeirio’n fyr at y noson honno yn Gronyn yn gynharach eleni.

A bod yn fanwl gywir, fe ddylwn ddweud “yr ail dro i mi ei glywed”. Cawsai Gwynn wahoddiad i Fangor i annerch y myfyrwyr. Trefnwyd dau gyfarfod ar ei gyfer.  Daeth nifer dda i’r cyfarfod cyntaf.  Y cof sydd gen i o’r cyfarfod hwnnw yw bod Gwynn wedi dweud rhywbeth am Dduw! Aeth y cyfan a ddywedodd y noson honno’n angof i mi.  Yr unig beth a gofiaf yw bod yr hyn a glywais yn ddigon i wneud i mi benderfynu mynd i’r ail gyfarfod a gynhelid y noson ganlynol.

Am ryw reswm, roedd llai o lawer yn yr ail gyfarfod. Gallaf gofio hynny, ond gallaf hefyd gofio’r neges.  “Pwy yw Iesu Grist?” oedd cwestiwn Gwynn i ni’r noson honno.  Soniodd am yr hyn a ddywedodd Iesu Grist amdano’i hun, gan roi sylw arbennig i’w honiadau am ei berthynas â Duw a’i gyfeiriadau mynych at ei waith a’i farwolaeth a’i atgyfodiad. Mynnai Gwynn fod Iesu Grist un ai’n dweud y gwir neu’n dweud celwydd. Os oedd yn dweud celwydd, roedd un ai’n dwyllwr neu’n wallgofddyn gan iddo wneud honiadau mor fawr.  Ar ddiwedd ei anerchiad, mi wnaeth Gwynn ein herio i gredu yn y Crist hwnnw ac i roi ein bywyd iddo os oedd yr hyn a ddywedai amdano’i hun yn wir. Ond os mai celwydd oedd y cyfan mi allem, meddai Gwynn, fynd adref a llosgi pob Beibl a llyfr emynau gan mai llyfrau llawn ‘celwyddau’ a fyddai’r rheiny wedyn.

Fedraf fi ddim dweud yn union beth a ddigwyddodd i mi’r noson honno.  Wn i ddim ai dyna pryd y deuthum i gredu yn yr Arglwydd Iesu Grist ynteu ai dyna ddechrau’r daith at ffydd. Ond mi wn i mi, wedi gwrando ar neges Gwynn Williams, ddod yn gwbl sicr fod y cyfan a ddarllenwn am Iesu Grist yn Y Beibl yn wir, a bod yr Iesu hwn yn gwbl deilwng o’m hymddiriedaeth ac o’m cariad.  Mi fum, yr wyf, ac mi fyddaf yn dragwyddol ddiolchgar fod Duw wedi defnyddio Gwynn Williams i’m hargyhoeddi o hynny.  A Duw ei hun a ŵyr am yr holl bobl eraill a all ddweud rhywbeth tebyg wedi iddynt hwythau gael yr un fraint o fod o dan ei weinidogaeth ffyddlon.

[Cyhoeddwyd y sgwrs honno mewn llyfryn bach yn ddiweddarach, ac yn naturiol mi gedwais gopi ohono’n ddiogel.]

Cliciwch yma www.gronyn.org/gronyn i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 07 Hydref, 2018


Daeth yr amser

Medi 30, 2018

Ar ddiwedd mis Medi arall mae’n adeg i edrych ymlaen. Aeth yr haf heibio, ac mae’n anochel ein bod yn paratoi at y Diolchgarwch, at droi’r clociau, at y Nadolig ac at bopeth arall sy’n rhan o’n hydrefau a’n gaeafau bob blwyddyn.

Dywed Salm 102, y dyfynnir ohoni yn Gronyn yr wythnos hon, ei bod yn adeg i wneud rhywbeth hefyd. Ond nid sôn am rywbeth yr ydym ni i’w wneud y mae’r Salmydd.  Yn adnod 13, mae’n meiddio dweud ei bod yn adeg i Dduw wneud rhywbeth: ‘Byddi’n codi ac yn trugarhau wrth Seion; y mae’n adeg i dosturio wrthi, oherwydd fe ddaeth yr amser’.

Mae ffydd y Salmydd yn Nuw mor amlwg, mewn dyddiau sy’n amlwg yn anodd iddo fo’n bersonol ac i’w bobl.  Sonia am ‘ddydd fy nghyfyngder’ (2) a chyfeiria at erfyniad ei bobl ‘orthrymedig’ (17).  Mae’n amlwg ei fod yn hiraethu am weld yr Arglwydd yn ei fendithio ef a’i bobl; mae’n dyheu am weld Duw yn llwyddo ei waith ei hun.  Mae’n cyfaddef ei wendid. ‘Yr wyf’ meddai ‘wedi fy nharo, ac yn gwywo fel glaswellt’ (4), ac eto mae ei ffydd yn gadarn a’i hyder mor fawr.  Ac yntau’n gwbl sicr y bydd Duw’n codi ac yn trugarhau wrth ei bobl gall ddweud, ‘Y mae’n adeg i dosturio wrthi’.  Mae’n llawn gobaith y bydd Duw’n gwneud hynny, oherwydd ‘fe ddaeth yr amser’.

Rwy’n eiddigeddus o ffydd a gobaith y Salmydd.  Mewn dyddiau blin o dlodi ysbrydol gallwn ninnau alw ar Dduw i drugarhau wrth ei Eglwys.  Yn ein tristwch a’n hanobaith gallwn ddyheu am weld y Brenin mawr yn codi ac yn tosturio wrthym trwy lwyddo gwaith yr Efengyl.  Mewn rhwystredigaeth a gwendid gallwn deimlo ei bod yn hen bryd i bethau newid a bod gormod o amser wedi mynd heibio ers i Efengyl Iesu Grist fod mewn bri yn ein gwlad. Ond rywsut, dyhead gwag ydyw, a does fawr o ddisgwyl i ddim newid mewn gwirionedd.

Mor wahanol y Salmydd: roedd o’n gwbl sicr y byddai Duw’n tosturio wrth ei bobl. Mae’n siwr fod a wnelo’r ffaith ei fod wedi gweddio a cheisio bendith Duw â’r sicrwydd hwnnw.  Mae’n disgwyl i Dduw ateb ei weddi: ‘Byddi’n codi ac yn trugarhau wrth Seion’.  Ac mae’n disgwyl iddo wneud hynny’n fuan: ‘y mae’n adeg i dosturio wrthi, oherwydd fe ddaeth yr amser’.

Ydw, rwy’n eiddigeddus o’r hyder a welir yn y Salm hon. Mi garwn fedru dweud gyda’r Salmydd fod yr amser wedi dod i Dduw lwyddo’i waith yn ein plith.  Rwy’n teimlo’i bod yn bryd iddo wneud hynny, ond ni allaf honni gwybod fod yr amser wedi dod i hynny ddigwydd.  Ond yr hyn a wn yw y dylwn gymryd cam yn ôl a cheisio trugaredd Duw i’m galluogi i weddio’n fwy dyfal ac i  alw arno’n fwy taer i dosturio wrth ei Eglwys.  Wrth wneud hynny y dof finnau, fel y Salmydd, i  fentro dweud wrth yr Hollalluog ei bod yn adeg iddo dosturio wrth ei bobl eto.

Cliciwch yma www.gronyn.org/gronyn i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 30 Medi, 2018


Trump eto

Medi 23, 2018

trump eto

Ddylwn i ddim chwerthin.  Dwi’n gwybod hynny’n iawn.  Ond weithiau, mae’n anodd peidio.  Efo’r dyn o’r Tŷ Gwyn, mae dau beth yn bosibl, chwerthin neu grio.  Mae geiriau a gweithredoedd Mr Trump yn achosi mwy na digon o grio i ormod o bobl, am bob math o resymau.  Ond ddydd Iau, chwerthin oedd pia hi.

Roedd Mr Trump wedi trefnu sbloets yn y Tŷ Gwyn i anrhydeddu staff dau sefydliad agos iawn at ei galon dyner, Immigration and Customs Enforcement a Customs and Border Protection (neu ICE a CBP).  Iddo fo, mae unrhyw un sydd ag unrhyw beth i’w wneud â chadw dieithriaid a mewnfudwyr o’i wlad yn ‘arwyr’, a doedd o ddim yn brin o ddweud hynny hyd syrffed.  Un rheswm amlwg dros y dathliad oedd bod rhai wedi beirniadu ICE am y ffordd fyrbwyll a chreulon y mae’n chwilio am bobl i’w halltudio o’r wlad.  Yn wyneb y fath feirniadaeth, roedd yr Arlywydd am bwysleisio nad oedd ganddo fo ddim ond cariad a pharch at y bobl dda hyn.  Crio, nid chwerthin ddylwn ei wneud wrth wrando arno.  Felly hefyd pan wahoddwyd un o weithwyr CBP i’r llwyfan i’w ganmol am ddod o hyd i 78 o fewnfudwyr mewn lori.  Un o dras Hispanaidd yw Adrian Anzaldua, ac felly teimlai Mr Trump reidrwydd i egluro fod ganddo er hynny ‘Saesneg perffaith’.  Dylai Mr Anzaldua ddiolch am ei swydd: pe na fyddai’n gweithio i’r CBP mae’n bosibl y byddai Trump am ei anfon yntau o’r wlad.

Ond er gwaethaf hyn, chwerthin wnes i wrth glywed yr Arlywydd yn cyfeirio at y CBC yn hytrach na’r CBP. Nid unwaith na dwywaith, ond hyd at ddeg o weithiau, heb ddweud yr enw cywir o gwbl. Nid mod i’n ddigydymdeimlad ag o, cofiwch, gan fy mod innau’n aml yn cael trafferth i gofio enwau.  Ond bobol bach, dyma un o sefydliadau ei wlad sydd agosaf at galon Trump, ac roedd o’n ei gam enwi bob gafael!  Roedd y peth yn ffars llwyr.

Mae cariad a pharch yn greiddiol i Gristnogaeth. Mae Duw, a’n carodd ni ddigon i roi ei Fab i farw trosom, yn ein parchu ddigon i ymateb iddo mewn ffydd. Nid yw’n ein gorfodi i gredu yn ei Fab, ond yn gadael i ni benderfynu a ydym am wneud hynny. Mae’r parch hwnnw’n rhan o’i gariad atom. Mae gweithredu cariad Duw’n golygu ein bod ninnau’n dangos parch at bobl. Ac ni allwn honni caru neb os ydym yn ei amharchu mewn unrhyw ffordd. Sut allwn ddweud ein bod yn caru os nad ydym yn gwneud dim i ddiwallu anghenion pobl. Sut allwn honni caru pobl os nad oes gennym ddigon o barch atynt i’w hannog i droi at Dduw, ffynhonnell gwir fywyd?  Heb barch, heb gariad.  Wedi sicrhau gweithwyr “CBC” o’i gariad atynt, fu Trump fawr o dro cyn iddo amharchu un o’i weithwyr. Wrth ddweud fod Mr Anzaldua’n medru siarad Saesneg, roedd yn awgrymu na ddisgwyliai iddo, ar sail ei dras, wneud hynny.  Nid yw amarch a chariad yn gymdeithion cysurus.

Cliciwch yma i fynd at rifyn diweddaraf Cliciwch yma www.gronyn.org/gronyn i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 23 Medi, 2018


Criced ddoe a heddiw

Medi 16, 2018

basil_1893839c

Os darllenoch chi bapur newydd neu os gwelsoch chi fwletin newyddion yn ystod yr wythnos mi glywsoch ddigon am griced. Yn ei gêm brawf olaf a’i fatiad olaf dros ei wlad yn yr olaf o gemau’r gyfres yn erbyn tîm India, sgoriodd cyn-gapten tîm criced Lloegr, Alastair Cook, 147 o rediadau.  Erbyn diwedd y gêm, roedd peth o’r sylw wedi troi at James Anderson gan ei fod bellach wedi cipio mwy o wicedi mewn gemau prawf na’r un bowliwr cyflym arall. Hyd yn oed os yw criced yn gêm gwbl ddieithr i chi, byddai wedi bod yn anodd osgoi’r sylw a roddwyd iddi ddechrau’r wythnos.

A byddai wedi bod yn anodd osgoi’r trafod a fu ar griced hanner canrif yn ôl i heddiw, wedi i Tom Cartwright gael ei anafu.  Nid bod hwnnw’n chwaraewr o bwys mawr chwaith, ond oherwydd yr anaf fe ddewiswyd Basil D’Oliveira i garfan Lloegr a oedd ar gychwyn i Dde Affrica.  Roedd D’Oliveira wedi chwarae dros Loegr yn ystod yr haf, ond heb gael ei gynnwys yn y garfan ar gyfer De Affrica. Roedd Llywodraeth De Affrica wedi bygwth canslo’r daith pe byddai D’Oliveira, y chwaraewr croenddu a oedd yn hanu o’r wlad, yn rhan ohoni.  Cafodd dewiswyr y garfan eu beirniadu’n hallt, yn Lloegr ac yn Ne Affrica, am ildio i’r Llywodraeth a’i pholisi Apartheid trwy beidio â’i gynnwys. O ganlyniad, byddai wedi bod yn anodd iddynt wneud hynny’r eildro pan anafwyd Cartwright, ac ar Fedi 16, 1968 fe ddewiswyd D’Oliveira i’r garfan yn ei le.

Drannoeth, dan arweiniad Llywodraeth a Phrif Weinidog De Affrica, B. J. Vorster, fe ganslwyd y daith.  Ac o ganlyniad, fe waharddwyd De Affrica rhag chwarae gemau rhyngwladol.  Parodd y gwaharddiad hwnnw am 22 o flynyddoedd.  Erbyn i’r gwaharddiad gael ei ddileu, roedd Nelson Mandela wedi ei ryddhau o’r carchar a’r drefn Apartheid yn prysur ddatgymalu.

Chwaraeodd Basil D’Oliveira 44 o gemau prawf dros Loegr, ond y gemau hynny yn Ne Affrica ddiwedd 1968 a dechrau 1969 na chwaraeodd ef na neb arall ynddynt a’i gwnaeth yn gricedwr mor bwysig a dylanwadol.  Daeth y gŵr hwn yn rhan o stori ddychrynllyd o drist trefn anghyfiawn Apartheid yn Ne Affrica.  A dim ond hanner can mlynedd sydd ers yr helynt! Ond yn fwy rhyfeddol fyth, dim ond ychydig dros ugain mlynedd sydd ers i’r drefn Apartheid gael ei dileu yn Ne Affrica. Mae anghyfiawnderau’r gorffennol yn llawer nes atom nag a sylweddolwn. Ond gall anghyfiawnderau’r presennol fod yn nes fyth. Ac oherwydd hynny, fe ddylai Cristnogion fod yn awyddus i wneud popeth posibl i warchod pobl a gaiff eu cam drin a’u gormesu mewn unrhyw ffordd.  Nid yw hynny’n rhwydd, yn arbennig os yw polisïau ein llywodraethau ni ein hunain, a hyd yn oed ein ffordd ni o fyw, yn rhannol gyfrifol am beth o’r gormes hwnnw. Gweddïwn, am gariad i sefyll o blaid y gwan, am ddewrder i herio pob math o anghyfiawnderau, ac am ras i newid ein hymddygiad, er clod i Dduw.

Cliciwch yma www.gronyn.org/gronyn i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 16 Medi, 2018


Car bach glas

Medi 9, 2018

Un o’r ystrydebau y mae pobl yn eu hail adrodd wrth iddyn nhw heneiddio yw bod athrawon a phlismyn yn mynd yn iau bob dydd.  Boed hynny’n wir ai peidio, mae ceir yn sicr yn mynd yn fwy.  Fe’m hatgoffwyd o hynny y dydd o’r blaen wrth i mi weld Ford Escort (Marc 2) bach glas yn Llanberis.  ‘Bach’, meddwn, er na wnes i erioed feddwl amdano fel car bach pan oeddwn berchen ar yr union fath o gar bron i ddeugain mlynedd yn ôl. Yr un lliw glas ag oedd gan blismyn y cyfnod oedd fy nghar i, a dyna’r car a gafodd ei ddwyn yn Nulyn pan oedd Falmai a finnau ar ein ffordd adref o’n mis mêl.  Mi wnaethon ni gyfnewid y car hwnnw am un newydd ymhen blwyddyn neu ddwy.

Gwerthwyd Ford Escort (Marc 2) tebyg iddo am £93,000 mewn ocsiwn yr wythnos ddiwethaf. Lliw glas oedd hwnnw hefyd, er nad yr union las â’n car ni. Tipyn o bris, ac eto pris bach o’i gymharu â’r £340,000 a dalwyd am y car hwnnw pan werthwyd o ddiwethaf, yn 2005.  Does yna ddim byd arbennig am y car: doedd o ddim mewn cyflwr gwych; doedd o ddim yn un o’r ceir prin sydd ond wedi teithio ychydig o filltiroedd erioed. Mi dalwyd yr arian mawr amdano am mai dyma gar Karol Józef Wojtyla hyd nes i’r gŵr hwnnw ddod yn Bab Ioan Paul II  yn 1978.

Go brin fod y car hwn werth yr arian mawr.  Car bach cyffredin ydi o, er i mi weld un erthygl yn cyfeirio ato fel ‘sacred car’!  Nid yw’r ffaith fod y Pab wedi eistedd ynddo yn ei wneud yn sanctaidd. Talp o fetel yw’r car hwn fel pob car arall, pwy bynnag fu’n ei yrru am flynyddoedd.

Anodd ar brydiau yw sylweddoli nad yw rhai pethau yn ‘sanctaidd’ ynddynt eu hunain. Soniwn am dir sanctaidd ac adeiladau sanctaidd; a chlywais am bobl yn ‘cysegru’ llestri a dilladau a hyd yn oed liain bwrdd.  Nid pethau sy’n ‘sanctaidd’, ond pobl.  Pobl sy’n cael eu ‘cysegru’ neu eu neilltuo i waith arbennig er mwyn yr Efengyl ac er mwyn yr Arglwydd. Ond pwysicach na hynny hyd yn oed, pobl sy’n cael eu ‘sancteiddio’ trwy gael eu gosod ar wahân i’r byd wrth iddynt gredu yn Iesu Grist a dod yn rhan o deulu Duw (gan ddod felly i blith y ‘saint’).

Os medrwn sôn o gwbl am ‘gysegru’ pethau, mor bwysig yw cofio mai’r defnydd a wneir o’r pethau hynny sy’n ‘gysegredig’ yn hytrach na’r pethau eu hunain.  Yn yr ystyr hwnnw, gellid o bosibl sôn am ‘gar cysegredig’ o ran y defnydd a wnaed ohono gan Karol Wojtyla yn ei waith a’i hamddena fel un yn gwasanaethu Duw. Ond nid oedd, ac nid yw’r car hwnnw ynddo’i hun yn sanctaidd.  Yn yr un modd, gallwn ddweud nad yw ein hadeiladau eglwysig, hyd yn oed yr harddaf a’r mwyaf gosgeiddig ohonynt, yn ‘sanctaidd’ ynddynt eu hunain.  Mae’n werth cofio mai’r hyn a wnawn â hwy, y defnydd a wnawn ohonynt i addoli a dyrchafu Duw sy’n sanctaidd ac yn rhoi iddynt eu harbenigrwydd.

Cliciwch yma www.gronyn.org/gronyn i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 09 Medi, 2018