Meddwl y groes

Rhagfyr 8, 2019

Wedi’r mis o ymgyrchu a thrafod a dadlau mae diwrnod yr Etholiad wrth y drws. Roedd canran uchel o’r etholwyr yn gwybod dros bwy y byddent yn pleidleisio cyn cyhoeddi’r Etholiad o gwbl.  Mae rhai wedi newid eu meddwl ers hynny ac yn debygol o bleidleisio dros blaid wahanol i’r un y bwriadwyd ei chefnogi.  Ond mae eraill yn dal heb benderfynu beth i’w wneud. Fel ym mhob Etholiad Cyffredinol arall, bydd rhai’n mynd i’w gorsaf bleidleisio heb wybod pa ymgeisydd neu pa blaid a gaiff eu pleidlais. Ac unwaith eto, bydd  llawer yn cyfaddef mai ar y funud olaf un, pan oedd y papur pleidleisio a’r bensel yn eu dwylo, y penderfynon nhw ym mha flwch i osod y groes. Mewn rhai etholaethau, mae’n bosibl mai ar y pleidleisiau munud olaf hyn y bydd yr holl ganlyniad yn dibynnu; ac o gofio mai pleidleisiau cwbl fympwyol fydd llawer ohonynt mae rhywbeth hynod o ddigalon ynglŷn â’r cyfan. Ond dan y drefn etholiadol sydd ohoni mae pob croes gyfwerth â’i gilydd, a gall fod mai pleidleisiau heb fawr o feddwl y tu ôl iddynt a fydd yn troi’r fantol.

Nid oedd dim mympwyol ynglŷn â chroes ein Harglwydd Iesu Grist. Nid rhywbeth a ddigwyddodd yn annisgwyl oedd hi. Nid canlyniad digwyddiadau eraill ydoedd. Ac nid rhywbeth nad oedd yna feddwl y tu ôl iddi mohoni. Dyma groes a oedd yn ffrwyth meddwl Duw ei hun.  Dyma groes y bodlonodd Iesu i’w chario a’i dioddef wedi cyfri’r gost ac yn llawn sylweddoli beth yr oedd yn ei olygu.  

Braint yw bwrw pleidlais, a gweithred syml yw torri croes ar ddarn o bapur. Mae rhai ohonoch wedi gwneud hynny eisoes trwy gwblhau eich pleidlais bost. Bydd y gweddill ohonom yn gwneud hynny ddydd Iau gobeithio. Yr unig ymdrech a fydd yn ofynnol yw cyrraedd yr orsaf bleidleisio, torri croes ar bapur a phlygu’r papur a’i roi yn y blwch priodol. Braint yw hi i ni wybod fod Iesu Grist wedi dwyn ei groes trwy ymdrech fawr: yr ymdrech fwyaf a gaed erioed. Oherwydd nid gwaith hawdd oedd dod i’n byd a byw ei holl fywyd gan wybod mai croes fyddai diwedd ei daith ddaearol. Nid gwaith hawdd oedd wynebu Calfaria a’r farwolaeth boenus ar groes.

Y peth hawsaf yn y byd yw taro croes ar bapur, boed honno bleidlais neu ddarlun o groes Iesu ei hun. Ond i Iesu ei hun, y peth anoddaf oll oedd cymryd y groes ar ei ysgwyddau gan wybod y byddai’n cael ei hoelio wrthi ac yn marw arni o fewn dim. Yn nhymor yr Adfent, da yw cofio mai cael ei eni i farw a wnaeth baban Bethlehem. Tu ôl i’r cyfan – tu ôl i’w enedigaeth a’i fywyd a’i farwolaeth a’i atgyfodiad – yr oedd holl feddwl ei Dad perffaith, Duw cariadus a doeth a’i hanfonodd yn Waredwr i’r byd. Tu ôl i’r groes hon yr oedd bwriad meddylgar a dirgel Duw i ddarparu gobaith i bobl fel ni sy’n pechu’n fympwyol ac yn crwydro’n ddifeddwl oddi wrtho.  Ei groes ef a drodd y fantol trwy sicrhau gobaith i bechaduriaid a fyddai fel arall yn gwbl ddiobaith.

Cliciwch yma https://gronyn.wordpress.com/gronyn/ i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 08 Rhagfyr, 2019


Na foed cywilydd

Rhagfyr 1, 2019

Un o ddatganiadau mwyaf cofiadwy’r Testament Newydd yw, ‘Nid oes arnaf gywilydd o’r Efengyl’ (Rhufeiniaid 1:16). Un o Gristnogion amlycaf y ganrif gyntaf, Paul, a’u dywedodd, gan egluro, ‘Oherwydd gallu Duw yw hi ar waith er iachawdwriaeth i bob un sy’n credu, yr Iddewon yn gyntaf a hefyd y Groegiaid’. O ddarllen neu glywed y geiriau mi ddywedwn innau ar unwaith, ‘Amen’. Yr Efengyl, wedi’r cyfan, yw sylfaen fy ngobaith a’m hyder. Hi yw sylwedd fy nghysur a’m llawenydd dyfnaf. Hi fu’n sail i’m pregethu dros y blynyddoedd. Hebddi, mi wn y byddai holl drywydd fy mywyd wedi bod yn wahanol. Na, nid oes arnaf gywilydd ohoni.

Nid oes arnaf gywilydd o’i mawredd: y newyddion da am allu Duw yw hi. Nid syniadau na gweithgaredd dynol yw’r Efengyl ond gweithgaredd achubol y gwir a’r unig Dduw Byw. Nid oes arnaf gywilydd o’i rhyfeddod, a hithau’n cynnig popeth y mae ‘iachawdwriaeth’ yn ei olygu: maddeuant, cymod, cysur, llawenydd, heddwch, gobaith a llawer mwy. Ac nid oes arnaf gywilydd o’i symlrwydd, a hithau’n cyhoeddi fod yr holl bethau hyn sy’n rhan o’r bywyd Cristnogol yn eiddo i bwy bynnag sy’n credu yng Nghrist. Ydi, mae’r cyfan ar ein cyfer trwy ffydd yn Iesu Grist, ac nid trwy ymarfer defodau crefyddol na chyflawni gweithredoedd moesol na meistroli gwybodaeth ddiwinyddol. Ei symlrwydd yw ei gogoniant: y mae holl fendithion gras a chariad Duw yn eiddo i bawb sy’n credu yn y Gwaredwr.

Ond weithiau, dim ond weithiau, mae symlrwydd gorchymyn ac addewid yr Efengyl yn destun cywilydd. Pan fydd rhai am gymhlethu pethau, a gwneud Cristnogaeth yn ymchwil ysbrydol a chrefyddol pob unigolyn am Dduw yn hytrach na datguddiad Duw ohono ei hunan yn ei Fab. Pan fydd eraill yn dadlau bod ein Hefengyl yn llawer rhy simplistig i bobl wybodus yr unfed ganrif ar hugain os mynnwn ddal i gredu mai’r Beibl yw sail y cyfan a gredwn am Dduw a’n perthynas ag Ef. Pan fydd rhai’n ein cyhuddo o lynu wrth ddysgeidiaeth hynafol a chyntefig am groes waedlyd a bedd gwag yn lle cofleidio syniadau a dehongliadau newydd. Pan fydd eraill yn dadlau mai peth eilradd yw ffydd (a hyd yn oed beth diystyr a pheryglus), ac mai gweithredoedd yw dechrau a diwedd y bywyd Cristnogol.

Ydi, weithiau mae’n demtasiwn i fod â chywilydd o’r Efengyl hon. Ydi hi mor syml â hyn? Oes modd ei chrynhoi mewn ychydig eiriau? Ai digon dweud, ‘Cred yn yr Arglwydd Iesu Grist, a chadwedig fyddi’ (Actau 16:31). Ydi; oes; ac ydi eto. Y mae’r Efengyl yn glir a syml: yn fwriadol felly wrth gwrs er mwyn i ni fedru gweld cariad Duw a’r hyn a wnaeth trosom yn Iesu Grist. Mae’n fwriadol felly er mwyn i bawb fedru ei chredu; hen ac ifanc, dysgedig ac annysgedig, doeth a ffôl, drwg a da. Ac os nad oes arnat gywilydd o’r Efengyl, ‘Na foed cywilydd arnat roi tystiolaeth am ein Harglwydd’ (2 Timotheus 1:8).

Cliciwch yma https://gronyn.wordpress.com/gronyn/ i fynd at rifyn diweddaraf Gronyn – Dydd Sul, 01 Rhagfyr, 2019